Historiku i Hartefakt
2024.
Në vitin 2024, Heartefact u karakterizua me vazhdim dhe transformim: jo vetëm në programimin tonë, por edhe në mënyrën se si pozicionohemi në rajon. Ne vazhduam të forcojmë rolin tonë përmes HF Fondation dhe HF House, ndërsa gjithashtu bëmë një hap të rëndësishëm duke themeluar zyrtarisht një shtyllë programore të tretë: HF Institute, e dedikuar për kërkimin dhe zhvillimin e narrativave të reja rreth çështjeve kyçe shoqërore. Së fundmi, përmbyllja e vitit u shënua nga një ndryshim rajonal thelbësor: ne zyrtarisht themeluam zyret në Prishtinë dhe Shkup, ndërsa forcomë më tej bashkëpunimin strategjik në Bosnjë dhe Hercegovinë, kryesisht me SARTR (Teatri i Luftës i Sarajevos).
Në vitin përfundimtar të zbatimit të Fazës I të Culture for Democracy (CfD), ndërhyrjes së parë gjithëpërfshirëse dhe afatgjatë në fushën e kulturës dhe artit në Serbi e mbështetur nga Qeveria Zvicerane, ne mbështetëm 19 projekte shtesë përmes skemës Grants for Artistic Expressions, 9 projekte përmes linjës Art Boost, dhe dhuruam 5 mbështetje të reja Job Shadowing. Konferenca përmbyllëse e projektit, Cultural Nexus, u mbajt në Niš, duke grumbulluar organizata dhe individë nga skena e pavarur kulturore e Serbisë. Përmes diskutimeve, paneleve dhe punës në grupe, hartuam rezultatet kryesore të katër viteve mbështetje si dhe drejtimet strategjike për fazën e ardhshme të projektit. Gjatë katër viteve të zbatimit, ne mbështetëm gjithsej 89 projekte, duke pozicionuar Culture for Democracy si një gur themeli për mbijetesën e kulturës dhe artit të pavarur në Serbi gjatë periudhës së kaluar.
HF HOUSE prodhoi dy shfaqje të reja ndërkohë që realizoi më shumë se 80 shfaqje në të gjithë Serbinë, rajonin dhe Evropën. Ne kishim premierën e How I Learned to Drive (regjia Tara Manić, skenari Paula Vogel) dhe All the Good Barbies (regjia Đorđe Nešović, bazuar në romanin e Katarina Mitrović). Vazhduam të shfaqim Our Son, i cili gjithashtu pati turne në Sarajevë dhe Düsseldorf, si dhe The Finger dhe A Short History of Burgers and Other Stories, të performuara në Festivalin Noorderzon në Groningen. Një nga mënyrat më të rëndësishme me të cilat zgjeruam audiencat dhe hapëm biseda mbi tema të ndjeshme jashtë qendrave kryesore në 2024 ishte përmes HF Theatre Caravan, duke shkuar në qytete si Pirot, Niš, Ruma, Arilje, Užice, Lazarevac, Aleksandrovac, Požarevac, Bečej dhe të tjera. Për të gjashtin vit rradhazi, kontribuuam në segmentin teatral të Belgrade Pride Week duke prodhuar shfaqjen Boys Just Want To Have Fun me kompaninë suedeze Il Dance. Në fushën e dramaturgjisë bashkëkohore, Konkursi i 13-të për Tekstin Më të Mirë Dramaturgjik të Angazhuar Bashkëkohor mori 117 dorëzime, dhe juria (Ozren Grabarić, Božo Koprivica, Biljana Srbljanović) i dha çmimin e parë Mirza Skenderagić për shfaqjen Baci je Putine i budi precizan. Si pjesë e rrjetit evropian të dramaturgëve Fabulamundi, ne pritëm një konferencë të madhe tre-ditore të rrjetit në HF HOUSE, duke pritur më shumë se 50 të ftuar ndërkombëtarë dhe duke mundësuar shkëmbim intensiv me skenën lokale teatrore. Së bashku me partnerë nga Italia, Franca dhe Rumania, ne gjithashtu nisëm një projekt të ri evropian që mbështet dramaturgët në nisje: Playground (2024–2026). Vazhduam aktivitetet e disa projekteve të tjera evropiane gjithashtu: brenda Poets of Today – Voices of Tomorrow, ToolBook u publikua në pesë gjuhë; përmes Slavic Soundwalking, lançuam një aplikacion interaktiv mobil; ndërsa Eclectic of Otherness hyri në fazën e saj përfundimtare me premierat e tre produksioneve të reja dhe realizimin e Festave të Tjetërsisë në Zagreb, Beograd dhe Paris. Si producentë ekzekutivë dhe ko-organizatorë, ne ko-organizuam ekspozitën UKRAINE: LOVE + WAR (2014–2024), dhe podcasti ynë Pleasure in Text, i moderuar nga Biljana Srbljanović dhe Vladimir Cerić, vazhdoi botimin e rregullt mujor, me gjithsej 16 episode të publikuara.
Me themelimin e HF INSTITUTE, bëmë një hap strategjik përpara: përmes Programit të Lidershipit për të Drejtat e Njeriut, punuam me 23 aktivistë nga 14 qytete në të gjithë Serbinë, duke u fokusuar në fushata të afta të gjenerojnë ndryshim konkret lokal. Përmes programit Reconnection, vazhduam të krijojmë hapësirë për perspektiva të reja dhe lidhje më të forta midis Kosovës dhe shoqërisë serbe përmes dy formateve kryesore: Programit të Fellowship (me 13 fletë-hulumtime të botuara mbi bashkëpunimin dhe marrëdhëniet) dhe Visiting programit Kosovë-Serbi, i cili përfshiu 38 pjesëmarrës.
2023.
Në vitin 2023, festuam një vit të ekzistencës së hapësirës teatrore të Hartefakt në qendër të Beogradit me mbi 80 performime të shfaqjeve tona, të ftuarve dhe studentëve dhe me më shumë se 5,000 vizitorë të cilët për atë periudhë të shkurtë kohore vizituan Hartefakt Shtëpinë. E kemi pasuruar repertorin me dy premiera të reja: projekti i autorit Jug Xhorxheviq dhe Tijana Grumiq Para se të fillojmë , dhe projekti i autorit Patrik Laziq dhe Dunja Matiq Klimaks.
Me krenari të veçantë, përfshimë shfaqjen tonë më të gjatë Gishti në repertorin e Hartefakt Shtëpisë, e cila u shfaq premierë në vitin 2012 sipas tekstit fitues të Doruntina Bashës në konkursin dramatik të Hartefakt. Premiera e vitit të kaluar Biri ynë vazhdoi turneun e saj të suksesshëm teatror evropian me tetë shfaqje në festivalin e Dublinit, paraqitje me ftesë në Timishoara, Zagreb, Bratislavë dhe viti përfundoi me çmimin për shfaqjen më të mirë të zgjedhur nga një juri e re në festivalin Fast Forward në Dresden.
Me disa paraqitje humanitare të shfaqjes Para se të fillojmë , mbështetëm Javën e Krenarisë së Novi Sadit dhe ndihmë psikologjike falas të ofruar nga shoqata “Da se zna – Të dihet!” e cila e ofron për LGBTI+ komunitetin, dhe kemi nisur një karvan queer në suazat e të cilit performojmë shfaqjet tona me perspektiva të pakicave në vende më të vogla në Serbi, pas së cilës flasim me audiencën lokale për këto tema të ndjeshme. Tradicionalisht, morëm pjesë në organizimin e Javës së krenarisë në Beograde cila ishte me numrin më të madh dhe më gjithëpërfshirëse gjatë këtij viti, ku shumë qytetarë që banojnë në Serbi për shkak të luftërave në vendet e tyre treguan solidaritet. Programi i teatrit gjatë Javës së Krenarisë u shoqërua me shfaqje dhe ekspozita të mysafirëve nga Pula, Prishtinë, shfaqje dhe ekspozita vendase, veçanërisht prezantimi emocional i koleksionit të poezisë së aktivistit për të drejtat e njeriut, Boban Stojanoviq , si dhe takimi i parë i rrjetit të ri teatror evropian të teatrove dhe organizatave që merren me perspektivat queer dhe perspektivat minoritare që kemi iniciuar.
Më 12 Konkursi për tekstin më të mirë të dramës bashkëkohore të angazhuar mori një rekord prej 163 aplikimesh dhe juria e përbërë nga Dubravka Vrgoq, Molina Udoviçki Fotez dhe Biljana Srbljanoviq zgjodhi tekstin nga Marija Rakoçeviq. Gruaja lidh bishtin si fituese. Juria veçoi gjithashtu tekstet e Aleksandra Glovacki, Sara Radojkoviq, Hana Konsa dhe Anita Çeko. Si vazhdim i edukimit të dramaturgëve bashkëkohorë, u bashkuam me rrjetin evropian të dramaturgëve Fabulamundi , i cili përbëhet nga 19 dramaturgë nga e gjithë Evropa, në të cilin Serbia dhe Hartefakt përfaqësohen nga Biljana Srbljanoviq dhe Patrik Laziq.
Vazhduam me aktivitetet në projektin Evropa Kreative Poetët e të sotmes, zërat e të nesërmes , në të cilin prezantuam 10 nga poetët tanë të rinj para audiencës përmes disa ngjarjeve publike (duke shënuar Ditën Botërore të Poezisë me një turne interaktiv në Qendrën Kulturore të Beogradit, hapja e 31-të e Belefa në Kopshtin Botanik me një shfaqje poetike), dhe e përfunduam vitin me 16 shkolla fillore dhe të mesme në Serbi, të cilat u vizituan nga karvani ynë poetik dhe e afruan poezinë bashkëkohore me të rinjtë.
Njëzet e pesë shkrimtarë bashkëkohorë serbë janë përfshirë në projektin Slavic Soundwalking , në kuadër të të cilit po zhvillojmë një aplikacion mobil për një turne interaktive në Beograd, Zagreb dhe Lubjanë, duke dëgjuar tregime të shkurtra urbane, të cilat do të lansohen në vitin 2024. Në fund të vitit të ardhshëm, tre bashkëprodhime evropiane do të interpretohen në Beograd, të cilat i kemi zhvilluar gjatë gjithë këtij viti me organizata nga Kroacia dhe Franca në kuadër të projektit Eclectic of Otherness, dhe që kanë të bëjnë me pyetjen se çfarë do të thotë të jesh ndryshe në kontekstin e Evropës së sotme. Tradicionalisht, podkasti i Hartefakt ” Kënaqësia në tekst Biljana Srbljanoviq dhe Vladimir Ceriq, i cili është transmetuar në më shumë se 220 episode deri më tani.
Duke treguar histori të reja në marrëdhëniet midis shoqërisë kosovare dhe shoqërisë serbe, vazhduam të punojmë në ndërtimin e marrëdhënieve të fqinjësisë së mirë midis serbëve dhe shqiptarëve, duke besuar në mundësinë historike që autoritetet dhe të dy shoqëritë të pranojnë realitetin. Përmes dy cikleve të ftesave për programe vizituese , u mundësuam 22 personave nga Serbia dhe Kosova të lidhen dhe zhvillojnë bashkëpunimin (të ardhshëm). Veçanërisht e rëndësishme është përzgjedhja e 7 studiuesve të parë që, në kuadër të programit të bursave , eksplorojnë narrativa të reja dhe konstruktive për tema të ndryshme sociale, politike dhe ekonomike. Dy konferenca online shërbyen për të diskutuar marrëdhëniet midis Kosovës dhe Serbisë, dhe gjithashtu organizuam 11 laboratorë arsimorë për të rinjtë. Në shikim të dytë. Publikun e Hartefakt Shtëpisë e çuam në Prishtinë për një vizitë në ngjarjen Showcase të Teatrit të Kosovës, ku u shfaq edhe shfaqja jonë Histori e shkurtër e pleskaviës dhe tregimeve të tjera, ndërsa tre artistë kosovarë prezantuan punën e tyre në Beograd: Fidan Bejtullahu me ekspozitën “Përqafim”, dhe Yllka Brada dhe Tadi të cilët bashkëpunuan në dizajnimin e kostumeve dhe dizajnin muzikor për shfaqjen “Klimaks” si pjesë e projektit Reconnection 2.0.
2022.
Viti u shënua nga proceset e transformimit, si në planin organizativ ashtu edhe në atë programor. Dy vjet më parë, filloi një partneritet me Fondacionin Peace Nexus, duke rezultuar në zhvillimin e dokumenteve strategjike dhe sistematizimin e ri. Për të realizuar në mënyrë më efektive vizionin tonë, ne i ndamë linjat e programit në dy segmente: HF Shtëpia dhe HF Fondacioni. Hapëm hapësirën tonë të re, Hartefakt Shtëpinë në qendër të Beogradit, ku u dhanë tri shfaqje të reja premierë: Biri ynë (t. i r. Patrik Laziq), Histori e shkurtër e pleskavicës dhe tregime të tjera (ap. Andrej Nosov) dhe Do të ishte keq nëse bimët do të shuheshin ( t. i r. Ivor Martiniq). Në Javën e Krenarisë, organizuam 4. Festivalin Teatror të Krenarisë. E veçanta e festivalit të këtij viti është se ai u zhvillua si pjesë e ngjarjes EuroPride 2022, ngjarja më e madhe LGBTI+ në Evropë. Gjithashtu kemi hapur dyert e Shtëpisë për performancat e mysafirëve rajonalë që nuk mund të shihen (shpesh) në skenat e tjera të Beogradit. Bëmë paraqitjen tonë të parë të ftuar në bashkëpunim me Teatrin e Luftës së Sarajevës dhe shfaqjen e tyre Në vizitë te zoti Green, një projekt autorial nga Alban Ukaj, Miki Trifunov dhe Nejra Babiq. Si pjesë e programit Reconnection 2.0 , organizuam një paraqitje të ftuar të Projektit Handke të shfaqjes së Kosovës në Teatrin BITEF, shëtitëm me shfaqjen tonë Djali ynë në Prishtinë dhe Gjilan (ku u luajt shfaqja e parë serbe, me ftesë në 23 vjet) dhe organizuam katër rezidenca artistike të artistëve serbë në Prishtinë dhe shfaqe kosovare në Beograd. Kemi botuar një përkthim serbisht të dy dramave të reja të autores së shquar kosovare Doruntina Basha. Më 11. Konkursi Hartefakt për tekstin dramatik më të mirë bashkëkohor të angazhuar me gjatësi të plotë zgjodhi Blerja e qumështit të autorit nga Osijeku, Davor Shpishiq, si tekstin fitues. Kemi marrë mbështetje nga Evropa Kreative për 4 projekte, dhe në vitin 2022 tashmë kemi filluar aktivitetet në projektin Poetët e të sotmes – Zërat e të nesërmes, i cili synon të sjellë rregullisht poezinë në klasat e shkollave në një mënyrë tjetër dhe inovative. Gjatë ngjarjes Europride 2022, organizuam dhe/ose bashkëorganizuam një duzinë ekspozitash të artistëve queer, dhe në fund të vitit morëm pjesë edhe në produksionin e ekspozitës së madhe të Mrgjan Bajiq Rrëfyesi i pabesueshëm në Muzeun e Artit Bashkëkohor. Festuam episodin e 200-t të podkastit Kënaqësia në tekstin e Biljana Srbljanoviq dhe Vlladimir Ceriq. Na u dha Çmimi prestigjioz i Ibsen Scope për projektin Ata nuk janë më, një shfaqje e ardhshme mbi temën e gjenocidit në Srebrenicë. Si zbatues të projektit Kulturë për Demokraci (CfD), kemi mbështetur 21 projekte në fushën e kulturës dhe artit bashkëkohor: 13 grante për projekte kulturore dhe artistike, 6 grante partneriteti dhe 2 grante për hijezim të vendeve të punës. Kemi zbatuar edhe 3 cikle të Shkollës së Kosovës për 30 të rinj nga Serbia dhe Kosova.
2021.
Si një program i veçantë në kuadër të Fondit Hartefakt, Fondacioni u riaktivizua dhe me mbështetjen e qeverisë zvicerane, filloi projekti Kultura për Demokraci. Katarina Nikoliç fitoi Konkursin për Tekstin e Dramës Bashkëkohore të Angazhuar me dramën Dritare. Çmimi u dha në Festivalin Hartefakt të mbajtur në Angelo Hub dhe leximi skenik u krye nga studentët e vitit të dytë të aktrimit në Fakultetin e Arteve Dramatike në Beograd në klasën e Marija Milosheviq. U mbajtën konsultime me Fondacionin Nexus për Paqe dhe u miratua një plan i ri strategjik për periudhën 2022-2025. Në shtator, u organizua Festivali i Teatrit të Krenarisë, ku interpretoi edhe artisti kosovar Agon Rexehpi, i cili mori një rezidencë në kuadër të programit Reconnection 2.0. Në kuadër të të njëjtit program u përkthye dhe u botua libri Shënimet e krimbit të Smolinski të autorit kosovar Azem Deliu, i cili u promovua në Festivalin Hartefakt në dhjetor. Programi për Lidership u organizua për rreth 20 liderë të rinj nga Ballkani Perëndimor, dhe në kuadër të projektit Forum Europe , u organizuan 10 debate që adresuan problemet kryesore sociale me të cilat përballen të gjitha vendet e rajonit. Vazhdon organizimi i Speed dating si formë e rrjetëzimit në hapësirën virtuale dhe tejkalimi i kufizimeve fizike për shkak të pandemisë së virusit. Ajo u zgjerua me zbatimin e programit të Shkollës së Kosovës , përmes të cilit 33 pjesëmarrës kaluan gjatë vitit, dhe për shkak të pandemisë së virusit COVID-19, u organizua një vizitë në Prishtinë. U zbatua projekti Media Voices , i cili synonte të lidhte të rinjtë nga Kosova dhe Serbia, të cilët krijuan një seri podcast-esh mbi tema të ndryshme që lidhin dy shoqëritë. U publikuan 32 episode të podkastit Kënaqësia në tekst dhe vazhduan shfaqjet Balava Gishti, Gjashtë tetori dhe Xhaxha Vanjavazhduan.
2020.
Benjamin Bajramoviq fitoi konkursin për dramë bashkëkohore të angazhuar me shfaqjen Bordel Eden ndërsa leximi skenik u krye nga studentët e Akademisë së Arteve nga Sarajeva në klasën e profesorit Ermin Bravo. Gjatë vitit, u zbatua projekti Future Epics. Pavarësisht vështirësive të shkaktuara nga pandemia e virusit Covid-19, e cila filloi në mars, premiera e shfaqjes Intimiteti u mbajt në Festivalin Veror të Dubrovnikut , me protagonistë Leon Luçev dhe Jelena Graovac. Në bashkëpunim me Teatrin Kombëtar në Nish, u dha premiera e shfaqjes së Tisa Miliq, Gjashtë tetori , me regji të Andrej Nosov. Megjithëse ishte e vështirë të udhëtohej për shkak të pandemisë së virusit Covid-19, shfaqja Balava do të shfaqet në Prishtinë dhe Ferizaj. U organizuan Festivali i Teatrit të Krenarisë dhe Festivali Hartefakt. Platforma online Forum Europeështë organizuar më shumë se 20 herë, ndërsa Speed dating përdoret si një formë e veçantë interaktive për të lidhur njerëzit në kohë pandemie. Të gjitha prodhimet e Hartefakt ishin në dispozicion në internet gjatë pandemisë. Në kuadër të programit të Shkollës së Kosovës , u organizuan dy seminare, një vizitë digjitale dhe një numër i ngjarjeve të tjera online të përshtatura me realitetin e ri në të cilin jetonim. Një seri debatesh dhe leximesh në internet shënuan 25 vjet që nga gjenocidi në Srebrenicë.
2019.
Premiera e Xhaxha Vanja i Çehov, me regji të Andrej Nosov, u mbajt në Vrshac, ndërsa vazhdoi shfaqja e shfaqjeve: Fantazma, Gishti dhe Balava. Përfundoi skulptura për monumentin e Zoran Gjingjiqit, kryeministrit të vrarë të Republikës së Serbisë. U organizua Festivali Hartefakt, si dhe Festivali i parë i Teatrit të Krenarisë në Beograd, i cili paraqiti shfaqje nga Shtetet e Bashkuara, Britania e Madhe, Kosova dhe Serbia. Dino Peshut fitoi konkursin për dramë bashkëkohore me dramën Afterparty i fundit. Manfred Beilharz, drejtor dhe themelues i Bienales Neue Stücke aus Europa , i dorëzoi në mënyrë simbolike trashëgiminë e kësaj Bienaleje Hartefaktit, duke bërë një lidhje midis rolit që ngjarja luajti në Evropë dhe Bienales së Beogradit, e cila duhet të vazhdojë traditën e saj. Në kuadër të NEW platforme, u organizuan masterklasa të aktores Mirjana Karanoviç dhe kompozitores holandeze Vanessa Lann. Hartefakt nisi projektin Reconnection 2.0 me Qendrën Multimedia dhe themeloi programin e Shkollës së Kosovës. Dy simpoziume u organizuan me partnerë nga Festivali Veror i Dubrovnikut dhe organizata Tasca nga Barcelona, si dhe masterklasa e Biljana Srbljanoviq. U zbatua edhe projekti Public , i cili analizoi dhe kritikoi përdorimin e gjuhës fyese në hapësirën mediatike.
2018.
Premiera e dramave Balavame regji të Andrej Nosov dhe Shklovski: Energjia e iluzionit, me regji të Branisllava Stefanoviq. Shfaqjet Fantazmat Gishti dhe projekti autorial i Mirjana Karanoviq Julija u interpretuan me sukses. Gjatë vitit, përfundoi Cathexis – Innovating Theatre as Event: The Spectator as Researcher projekti. Është organizuar me sukses edhe një tjetër festival Hartefakt . Drama Muskati do të mbijetojë gjithçka i autores Iva Brdar fitoi konkursin për tekstin më të mirë bashkëkohor të dramës së angazhuar. Së bashku me partnerët e Hartefakt, vazhdoi puna për projektin Future Epics. Gjatë vitit, platforma NEWfilloi të funksionojë dhe masterklasat e saj u mbajtën nga Biljana Srbljanoviq, Tobias Veit (drejtor ekzekutiv i Teatrit Schaubühne në Berlin) dhe Ingrid Trobitz (intendant i Teatrit Residenz). U organizua konferenca Ardhmëria e Arteve të Performimit në Serbi , e cila mblodhi së bashku përfaqësues të institucioneve dhe përfaqësues të skenës së pavarur në një vend dhe hapi një dialog të ndërsjellë. Programi Fëmijët e viteve 90 dhe puna e portalit Remarkervazhduan.
2017.
U krijua portali Remarker për art dhe politikë; u mblodh bordi redaktues i portalit, u krijuan podkaste dhe video materiale, ndërsa spikat podkasti Kënaqësia në tekst , e autores Biljana Srbljanoviq. Hartefakt mbështeti dhe prodhoi projektin e autores Mirjana Karanoviq Julija , i cili u dha premierë ndërsa shfaqja Fantazma vazhdoi të performojë me sukses. U organizua ekspozita ” Toleranca mbi simbolet e tolerancës” e Mirko Iliqit, si dhe një konkurs rajonal për logon e tolerancës. U krijua projekti Fëmijët e viteve 90 dhe u organizua një tjetër Festival Hartefakt. Stasha Bajac fitoi konkursin për dramë bashkëkohore me tekstin dramatik Kësaj herre do të jetë ndryshe. Performanca 48 orët zgjim u shfaq në Muzeun e Artit Modern dhe Bashkëkohor në Rijekë.
2016.
Në konkursin për tekstin më të mirë të angazhuar bashkëkohor fitoi Mirza Skenderagiq me dramën Më zgjo kur të mbarojë. Shfaqja 48 orë Vigjilencë vazhdoi të shfaqet, si edhe shfaqjet Ky varr është i vogël për mua, Fantazmat dhe gratë qajnë, apo jo? Festivali i Tolerancës u quajt Festivali Hartefakt dhe u organizua në dhjetor. Në bashkëpunim me Muzeun Unstraight nga Stokholmi, u organizua ekspozita Jeta përmes pikëpamjes LGBT, për të cilën u kujdes Nevena Negojeviq. U krijua platforma Zërat në kaos kurse koncertin muzikor teatror e organizoi Irena Popoviq Dragoviq. Me Fondacionin Kombëtar për Lojë, I huaji sipas motiveve të veprës së Kamit me të njëjtin emër, në koreografi të Milosh Isailoviqit. Po këtë vit u shfaq për herë të parë drama e Vuk Boshkoviqit, Mbetjet në festivalin Nëntë.
2015.
Hartefakt filloi këtë vit duke u transformuar nga një organizatë e vogël në një organizatë të mesme. Kishte tre premiera të Ose ke shpresë ose nuk ke me regji të Andrej Nosov, një shfaqje nga Vesna Periq Çfarë faji ka ajo, ajo nuk është fajtore për asgjë me regji të Anxhelka Nikoliç, Fantazma i Ibsen me regji të Andrej Nosov. U interpretuan shfaqet Ky është varri im i vogël me tekst të Biljana Srbaljanoviç Varri për Boris Davidoviç i Danilo Kish me regji të Ivica Buljan dhe Uria nga Andrej Nosov. Hartefakt merr pjesë në Katërvjeçarin e Pragës si pjesë e përzgjedhjes kombëtare të ekspozitës së kuruar nga Mia David, të cilës iu dha një medalje e artë për inicimin e dialogut. U organizuan tre ekspozita dhe Srebrenica sot ishte veçanërisht e rëndësishme, duke shënuar 20 vjet që nga gjenocidi i Srebrenicës. Është krijuar Task Forca Evropiane– një grup ekspertësh dhe aktivistësh për të ardhmen evropiane të rajonit. Edhe një herë, u organizua një ekspozitë me postera antimasonikë. Platforma Intruders , e cila u lançua së bashku me organizatën Transpond nga Stokholmi, vazhdoi të funksionojë. Libri Midis nesh mbi historinë e komunitetit LGBT pati promovimin e tij në të gjithë rajonin. Në vitin 2015, u dhanë 14 grante dhe u konceptua iniciativa filantropike Art Friendly. Në fund të vitit, u filmua dokumentari Gabriel, i cili ndjek jetën e një emigranti nga Afrika në Serbi. Filmi nuk u përfundua kurrë ndërsa Gabrieli u largua nga Serbia.
2014.
Prodhimi i shfaqjes Ky është varri im i vogël u përfundua sipas tekstit dramatik të Biljana Srbljanoviç dhe me regji të Din Mustafiq, për të cilin u organizua një turne veror. Drama Varri për Boris Davidoviç bazuar në librin e Danilo Kish dhe me regji të Ivica Buljan, pati premierën e saj në qytetin Çiridae në Itali në festivalin Mittelfest. Janë realizuar shfaqjet Hipermnesia me regji të Selma Spahiç, Të çoroditur nga Andrej Nosov, Punëtorët vdesin duke kënduar nga Andjelka Nikoliç, Uri me regji të Andrej Nosov dhe Gishti me regji të Ana Tomoviç. U mbajtën dy ekspozita: Postera Anti-Masonikë 1941-1942 dhe Asgjë për asgjë nga Srgjan Çeshiq. Janë dhënë 12 grante. Platforma Reconnection po përmbyllte projekte të vogla bashkëpunuese ndërsa platforma Intruders vazhdoi të zhvillohej. U organizua Festivali i parë i Tolerancës, i cili më vonë u shndërrua në Hartefakt Fesitival.
2013.
2012.
U shfaqën premierat e dramave Gishti sipas tekstit të Doruntina Basha dhe me regji të Ana Tomoviç dhe Gërvishtje apo si vrau veten gjyshja ime sipas tekstit të Tanja Shljivar, me regji të Selma Spahiç, në bashkëpunim me Teatrin Bitef dhe Teatrin Kombëtar Boshnjak nga Zenica. Gjithashtu, premierën e vet në Bitef teatrin pati shfaqja Të çoroditur me regji të Andrei Nosov. Janë dhënë 18 grante të vogla. Shfaqjet Hipermnesia dhe Punëtorët vdesin duke kënduar vazhdojnë të interpretojnë dhe të fitojnë 7 çmime Steria, ndërsa prodhimet e tjera të Hartefakt kanë marrë mbi 20 çmime në festivale të ndryshme në vend dhe në të gjithë Evropën. Së bashku me Iniciativën Rinore për të Drejtat e Njeriut, Ditët e Sarajevës u organizuan në Beograd ndërsa programi Reconnection vazhdoi të mbështesë shkëmbimet midis Beogradit dhe Prishtinës. Shfaqja Hipermnesia ishte e ftuar në Teatrin Kombëtar të Kosovës si shfaqja e parë nga Serbia në 20 vjet. Vesna Periç fitoi konkursin për tekstin më të mirë bashkëkohor të dramës së angazhuar me dramën Çfarë faji ka ajo, asgjë nuk është faji i saj.
2011.
Premiera e shfaqjes Hipemnesia, me regji të Selma Spahiq. Doruntina Basha fitoi konkursin për tekstin më të mirë bashkëkohor të dramës së angazhuar me dramën Gishti. Hartefakt, së bashku me Iniciativën Rinore për të Drejtat e Njeriut, organizuan Ditët e Sarajevës. U dha premiera e dramës së Olga Dimitrijeviç, Punëtorët vdesin duke kënduar me regji të Anxhelka Nikoliç. Hartefakt ka krijuar bashkëpunim strategjik me Teatrin Bitef me qëllim promovimin e tekstit dramatik bashkëkohor. Është krijuar një partneritet strategjik me Fondacionin Ilija Kolarac. Vazhdoi zbatimi i programit Reconnection , përmes të cilit rreth 150 përfaqësues të mediave, organizatave të shoqërisë civile dhe artistë nga të dy shoqëritë morën pjesë në mbi 10 vizita, ndërsa Hartefakt dha 15 grante të vogla dhe organizoi Shkollën e parë Verore të Prodhimit.
2010.
Hartefakt, së bashku me Iniciativën Rinore për të Drejtat e Njeriut, organizuan Ditët e Sarajevës dhe veçanërisht leximet skenike të tre pjesëve më të suksesshme nga konkursi, tema e të cilave ishte marrëdhënia midis Beogradit dhe Sarajevës. U mbajt konkursi i parë për tekstin më të mirë bashkëkohor të dramës së angazhuar dhe fituesja e konkursit ishte Olga Dimitrijeviç me tekstin Punëtorët vdesin duke kënduar. Hartefakt ndihmoi artisten Milica Tomiç në realizimin e projektit të autorial Katër fytyrat e Omarskës. U organizua një konferencë mbi bashkëpunimin rajonal të organizatave artistike në kuadër të festivalit të teatrit MESS. Hartefakt dha 8 grantet e para. U krijua platforma Reconnection për bashkëpunimin Kosovë-Serbi dhe u organizuan 12 vizita për aktorë të ndryshëm. Për herë të parë, u nis një iniciativë për një shfaqje nga Teatri Kombëtar në Prishtinë që do të shfaqej në Beograd, në Atelier 212, por për shkak të pamundësisë për të arritur një marrëveshje për mënyrën e paraqitjes së mysafirëve nga Prishtina, paraqitja e mysafirëve u anulua. Në të njëjtin vit, u hap zyra e Hartefakt në Prishtinë.
2009.
Në fillim të korrikut, pas largimit nga Nisma Rinore për të Drejtat e Njeriut, Andrei Nosov themeloi Fondin Hartefakt si një fondacion rajonal që mbështet krijimin e një hapësire të përbashkët kulturore në Ballkanin Perëndimor dhe praktikat kritike artistike. Në vitin e parë të ekzistencës, Hartefakt mbështeti 5 projekte të organizatave artistike dhe filloi punën e saj operacionale.