U novoj epizodi Hartefaktovog podkasta Zadovoljstvo u tekstu, pod nazivom „Suzama sam lepio tapete“, Biljana Srbljanović i Vladimir Cerić bave se filmom Orkanski visovi (2026), sa Margo Robi i Džejkobom Elordijem u glavnim ulogama. Emili Bronte se ovog puta susreće sa Emerald Fenel, koja Orkanske visove pretvara u nešto između fan-fikcije, modnog editorijala i pop-spektakla.

Vetar u kosi, kiša i požuda ostaju u ovoj adaptaciji, ali mnogo toga bitnog otpada. Emerald Fenel uklanja više likova, sužava i skraćuje roman, a uz to potiskuje rasnu dimenziju, dok složeni društveni i emocionalni sukob svodi na stilizovanu priču o klasi i strasti. Ono što ostaje jeste upadljiva, zavodljiva i pojednostavljena verzija, koja više ulaže u atmosferu nego u složenost priče. Synthu je to dovoljno da film prihvati kao gledljiv ljubić, dok Keller ipak misli da je isuviše prazan.