Ljiljana Todorović Jovanović është themeluese dhe drejtoreshë e FemIn kolektiv në Požarevac, Serbi, një organizatë e dedikuar për edukimin feminist, parandalimin e dhunës në bazë gjinore, kulturën e kujtesës, ndërtimin e paqes dhe drejtësinë tranzicionale. Ajo ka një prapavijë profesionale në Inxhinieri të Shëndetit Mjedisor dhe ka punuar për 15 vite në një laborator biokimie përpara se t’i rikthehej studimeve akademike. Aktualisht është në vitin e dytë të studimeve në Komunikologji. Puna e saj fokusohet në historitë personale të grave, politikat e kujtesës dhe mënyrat se si përvojat intime reflektojnë transformime më të gjera shoqërore dhe politike në shoqëritë pas konfliktit. Ajo ka marrë pjesë në programe rajonale dialogu dhe pajtimi mes Kosovës dhe Serbisë, përfshirë Shkollën Feministe Pranverore të organizuar nga Qendra Alternative për Vajza. Gjatë programit të Studimeve Feministe në Qendrën për Studime të Grave, ajo inicioi dhe koordinoi publikimin “Gjyshja ime partizane”, një projekt rajonal që dokumenton dëshmitë e mbesave të grave që luftuan në luftën antifashiste gjatë Luftës së Dytë Botërore në ish-Jugosllavi.
Projekti shqyrton se si trashëgimitë antifashiste të grave ruhen dhe riinterpretohen ndër breza në kontekstin e rishikimit historik. Si fotografe dokumentare, Ljiljana integron tregimin vizual në hulumtimin dhe aktivizmin e saj. Projekti i saj aktual, “Arkivi i Shtëpisë së Paqes”, eksploron kujtimet e bashkëjetesës midis grave serbe dhe shqiptare para luftërave të viteve 1990, duke përdorur arkiva personale dhe tregim pjesëmarrës për të nxitur dialogun dhe për të sfiduar narrativat nacionaliste.
Fjalë kyçe: rishikimi historik, perspektiva e grave, bashkëjetesa, tregimi pjesëmarrës
Projekti shqyrton se si trashëgimitë antifashiste të grave ruhen dhe riinterpretohen ndër breza në kontekstin e rishikimit historik. Si fotografe dokumentare, Ljiljana integron tregimin vizual në hulumtimin dhe aktivizmin e saj. Projekti i saj aktual, “Arkivi i Shtëpisë së Paqes”, eksploron kujtimet e bashkëjetesës midis grave serbe dhe shqiptare para luftërave të viteve 1990, duke përdorur arkiva personale dhe tregim pjesëmarrës për të nxitur dialogun dhe për të sfiduar narrativat nacionaliste.
Fjalë kyçe: rishikimi historik, perspektiva e grave, bashkëjetesa, tregimi pjesëmarrës